Często używamy sformułowania, że „zmusiły nas okoliczności”, że „ulegliśmy presji otoczenia”.
Prawda jest taka, że człowieka nie można zmusić do tego, na co się w głębi duszy nie zgadza, co jest sprzeczne z tym, w co wierzy. Nie można tego zrobić nawet hipnozą.
Jeżeli robimy coś wbrew własnej logice, to znaczy, że pod nią ukrywa się odmienne przekonanie – silniejsze, bo oparte na emocjonalnym doświadczeniu. Działamy pod presją – ale nie tą z zewnątrz, a z wewnątrz; pod presją własnych nieuświadomionych przekonań, wczesnodziecięcych emocjonalnych skojarzeń. I to one są tym, w co naprawdę wierzymy – nie to, co rozumowo wydaje nam się sensowne.
